คนแก่หัดเขียน blog วันที่ 2

posted on 08 Jan 2010 10:33 by harrymoozer

เริ่มเขียนเลยนะ อิอิ

ยังไม่ค่อยเชื่อ และยังสงสัยในบางเรื่องที่ทำอยู่ทุกวันนี้
ชีวิตมักมีเรื่องบังเอิญหรือเหตุการณ์บางอย่างที่นำพาความคิดอ่าน
ให้เป็นมาจนกลายมาเป็นแบบนี้ ตั้งแต่เด้กเป็นคนที่ไม่แน่ใจในเรื่องความชอบของตัวเอง รู้แต่ว่าการวาดรูปเป็นสิ่งที่ทำได้ดีกว่าอย่างอื่น เรานะ มีวิธีหาความสุขได้ง่ายๆ ชอบปลูกต้นไม้ได้รดน้ำเอามือคลุกกะดิน ได้กลืิ่นดินกะหญ้า
มันหอม และมีความสุขดี เราเสพงานศิลปะได้ทุกแนว แต่อย่า อาร์ตมากเพราะหงุดหงิด ดูแล้วไม่เข้าใจ แปล ง่ายๆก้ เรียบง่ายไว้ก่อน อย่าเวอร์มาก
เรื่องความรัก ก็เคยมีกะเขามาบ้าง มีทั้ง ที่แอบรักเขา เขามารักเรา
แต่ปัจจุบันนี้ ปลงแล้ว ไม่ได้วิ่งตามใคร เพราะรักตัวเอง และเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เป็นคนโรแมนติกพอสมควร ไม่ชอบความไม่ยุติธรรมที่สุด
เรารักใครเรารักจริง เราไม่ใช่คนเจ้าชู้ แต่เราเวลาน้อย
เราทำงานออกแบบ เวลามันหายๆไปกับงาน แต่เราก็ชอบ
รู้สึกตัวเองมีคุณค่า และไม่ต้องมีเวลาไปคิดมากเรื่องเหลวไหล
ทุกวันนี้กผ้ยังหวังอยู่ลึกๆ เกิดมาทั้งที ขอได้มีคนรักกับเขาสักครั้ง

อันนี้เรื่องส่วนตัว...ขอเขียนหน่อย
ตลอดชีวิตที่ผ่านมาผมได้พานพบกับความตายหลากหลายรูปแบบ
มันได้ทำให้ผมเรียนรู้ว่าสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกกลัวในภาพฝันเมื่อตอนเด็กนั้น
ไม่ใช่ความตาย หากแต่เป็นความอ้างว้างโดดเดี่ยว
การจากลาจากคนที่เรารักโดยไม่มีวันได้หวนคืนและการเปลี่ยนแปลงไปจากความคุ้นเคย
ที่จะต้องเกิดขึ้นต่างหากที่ทำให้ผมหวาดหวั่น
มันอาจจะดูโหดร้ายที่มนุษย์เราต้องคอยเผชิญกับความไม่แน่นอนเป็นอาจิณ
แต่นี่แหละที่ทำให้ชีวิตของเรามีคุณค่า เพราะชีวิตมีข้อจำกัด
การได้มีโอกาสใช้ชีวิตจึงมีความหมาย ผมอยาก
ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่ทำให้ผม
ได้มีโอกาสลืมตาขึ้นมาบนโลกใบเล็กที่แสนอบอุ่นแห่งนี้
แม้จะไม่ได้อยู่ในโลกนี้ด้วยกันแล้ว ก็ตาม
ขอบคุณคุณยายที่สอนให้ผมมีสิติ
ขอบคุณน้องชาย พี่จะใช้ชีวิตที่เหลือเผื่อน้องของผมที่ไม่มีโอกาศได้ใช้
ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่สอนให้ผมมีความรู้
ขอบคุณกำลังใจและคำแนะนำจากเพื่อน ๆ ที่มีให้กันเสมอมา
ชีวิตผมไม่ได้เกิดขึ้นด้วยตัวของผมเพียงคนเดียว
แต่เป็นผลรวมของพลังความรัก ความเข้าใจ ความใส่ใจ และอีกหลาย ๆ
อย่างจากคนและสรรพสิ่งอีกหลาย ๆ ฝ่าย ผมจะใช้มันอย่างรู้ค่า
และส่งมอบชีวิตให้กับคนอีกหลาย ๆ คน
โดยหวังว่าเขาเหล่านั้นจะรับรู้ได้ถึงความสำคัญ
และช่วยส่งต่อพลังแห่งชีวิต ให้คนอื่นต่อไปเรื่อย ๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด


HarryMoozer

 

edit @ 8 Jan 2010 11:04:55 by Harrymoozer

edit @ 8 Jan 2010 11:37:37 by Harrymoozer

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ความตายของคนที่รักเป็นสิ่งที่เรากลัวที่สุดจริงๆ
แต่สุดท้ายก็ต้องก้าวต่อไป บนความเป็นจริงของชีวิต
ที่ยังมีอีกหลายสิ่งให้เราได้เจอbig smile

#1 By ~aMe~ on 2010-01-08 10:58

คนเรามันต้องมีความหวัง ถึงจะดำเนินชีวิตต่อไปได้

และอีกอย่างอายุเป็นเพียงตัวเลขเท่านั้น

มันอยู่ที่ใจต่างหากล่ะ(วิ้ดดวิ้วว..เสี่ยวอ่ะ) wink

#2 By 13outique on 2010-01-08 11:06

ภาพประกอบงามหลาย
...
อย่าเศร้าใจไปเลย
หัวอกเดียวกันน้าพี่
ขำๆๆๆฮาๆๆๆเข้าไว้
เด้อ.....
happyๆๆๆๆๆๆ
สู้ๆๆๆๆๆ

ปล.อย่าลืมขนมรถด่วนนะ
เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#3 By TIKKY TOON on 2010-01-08 11:08

ได้แง่คิดดีๆไว้เตือนสติ ขอเป็นกำลังใจให้ก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็งนะครับ...big smile

#4 By Ritchan on 2010-01-08 11:16

รูปน่ารักค่ะ

ชีวิตคนเรานี่มีอะไรเยอะเลยนะคะ
ชีวิตเราก็พบกับความพลัีดพรากจากความตายมา 3 ครั้งแล้ว จนตอนนี้ปลงได้ เพราะคิดว่าเค้าหมดกรรมไปแล้ว
เป็นธรรมดาชีวิต

แต่จากกันทั้งที่ยังมีลมหายใจมันทรมานกว่าเยอะค่ะ

#5 By handmade on 2010-01-08 11:25

555 ถึงหลักสี่ ก่อนเพรียวอีก Yeh!!!

#6 By พังเพรียว on 2010-01-08 12:13

มันผ่านไปแล้ว อีกหน่อยเราก็ต้องเดินไปทางเดียวกับพวกเขา ทำตรงนี้วันนี้ให้ดีที่สุด อย่างน้อยถ้าพวกเขามองลงมาจากข้างบน ก็จะเห็นว่าเราดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข จะได้ไม่เป็นห่วง มอบความรักต่อให้คนอื่นเมื่อมีโอกาส เหมือนที่เราเคยได้รับในอดีตที่ผ่านมาคับ

#7 By peter (58.8.115.91) on 2010-01-11 22:50

แสดงความยินดีล่วงหน้า กับความสำเร็จของน้องหมูครับ

#8 By ขวัญ (58.147.68.171) on 2010-01-13 13:10

เคนว่า...พี่หมูยังใช้ชีวิตอย่างไม่รู้คุณค่านะครับ เชื่อเคนสิ ว่าเรามีอะไรให้ทำอีกตั้งเยอะแยะมากกว่างานประจำหรืองานที่รัก

เราควรทำสิ่งที่ใช่มากกว่าสิ่งที่ชอบไม่ใช่หรือครับ
ถ้าเรามัวทำแต่ในสิ่งที่ชอบ แล้วสิ่งที่ถูกล่ะท

มันสมควรแล้วหรือครับ?

#9 By KenJoe (202.183.185.35) on 2010-01-15 11:01

ความโดดเดี่ยว ทรมานแล้วก็น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย...
แต่ยังไงซะความจริงเหล่านี้ก็ทำให้เราเห็นคุณค่าของชีวิต(ที่แสนสั้น)

เป็นกำลังใจให่นะคับพี่ ^^

#10 By Medih Christian Rozenkroy on 2010-01-21 16:44